11 09 2010

uç.

Elim kolum belim dilim. Benim. Aidiyet. Kıskançlık. Sahip. Ruh. Tin ve Ten.
Her yaptığımdan bir anlam çıkarmak zorunda değilsin.
Hata. Rutin. Uçkur. Büyük ayı.
Senden nefret ediyorum. Çünkü beni iyi hissettiriyorsun.

Ellerim kan içinde. Kolumdaki ince çizikten bu kadar kan akması. Belim ağrıyor, yattığım yer. Dilimi ısırıyorum, bu sefer bilmeden. Geriye dönüp bakmıyorum, büyükçe bir taştan atlıyorum. Güneş doğalı 1 saat oldu daha. Hiçbir zaman kimo diye sorduklarında benim diye cevap veremedim. En korktuğum ismimdin. Çok sıcaktı, sazlıklardan mı denizden mi yürüsem. Bilemedim. Ayakkabılarımı ele alıp sıcak asfalttan yürüdüm. Bir çeşit kendini cezalandırma şekli. O an rahat yatağında uyuyanları kıskandım. Nefret ettim. Sigara alacağım tek yer kapalı. Kırık bir sigara buldum çantada, çakmağım sende kalmış. Geriye dönüp bakmıyorum. Ne salaklık. Orda durup bana bakmadığına eminim. Ruhun 23 gram olduğunu zırvalayan film geliyor aklıma. İnharritu adamın soyadı. İsmini söylerken korkuyorum. Allah varsa şu anda bana bakarak ne kadar eğlendiğini düşünüyorum. Ellerim kan içinde. Koluma bakıyorum. Taş kesikleri. Hiçbir zaman elimi tutmadığını düşünüyorum. Tutamazsın. Senden nefret ediyorum. Beni iyi hissettirmeyecek kadar uzak.

Elimde olsa geri dönüp yakardım her yeri. Tek bir kıvılcım tutuşması için. Yeterdi. Elimi cebime attım. Çakmağım sende kalmış. İsmin bende.

0 de*: