Kendi kendimi düşürüp kendi kendime kalkıyorum. İstediklerimi hiçbir zaman netleştiremiyorum. Ağzımı açıp da söyleyemediklerim büyüdükçe kaçıyorum. Daha açıp konuşup daha fazla cümle kurarak kimseyi üzmüyorum diye olmamış kadın diye suçlanıyorum. Ne kadar umarsız görünsem de bazen daralıyorum. Seneler sonra yorulduğum için gizlice ağlayabiliyorum. Yalnız kalmak istemediğim için kimseyi harcamıyorum. Öznelerime birini daha ekleyip yüklemi çoğullaştıramıyorum. İşte bu yüzden siz ikinize; siz hepinize ben tekken bakamıyorum.
0 de*:
Yorum Gönder