J.

Neden acıdan boğulana kadar susuluyor da saklanıyor, ego, cesaret, korkaklık; bilmiyorum. İnsanların konuşmadan da anlaşabildiği yerlerde özlem daha yoğunken, kalbin sıkışmasına eşlik eden şarkılar yataklara hapsederken, meğer burda tünelin sonundaki ışığa olan inanç çift kişilikli oluveriyor. Aslında tüm yazılanlar 3.tekil kişiye hitap ederken, o bir anda 2.tekil şahıs olunca kilitleniliyor. Susmak en güzel sevme biçimiyken, farklı bir hikayede var olabileceğine olan umut; hiç konuşmadan, sadece uyu(ş)mak; en çok özleniyor.

-Şarkılar bitti.

-Onlar biter mi? Bitmedi. Daha var.

-Konuş benimle.

-Konuşmasak.

-Neden?

-Ne gerek var.